ANA SAYFA

Kaynak; Tarım Master Planı, 2002 , Özcan YILDIRIM, İbrahim MÜFTÜOĞLU

5.2.5. Kaba Yem Üretimi

Ardahan İli 2002 yılı kaba yem üretimi Tablo 52’de verilmiştir.

Tablo 52. Ardahan İli Kaba Yem Üretimi

Ürün Cinsi

Ekiliş Alanı (ha)

Toplam Üretim (ton/yıl)

Yonca Kuru Ot

361

1.022

Korunga Kuru Ot

2.921

23.609

Mısır Silajı

2,5

60

Fiğ Samanı

1.900

6.175

Fiğ Ot

2.580

9.030

Buğday Samanı

23.733

65.265

Arpa Samanı

37.458

114.246

Yulaf Samanı

590

1.829

Çavdar Samanı

6.040

18.120

Çayır – Mera Kuru Ot

285.678

629.991

Toplam

361.263,5

869.347

Kaynak: Ardahan Tarım İl Müdürlüğü, 2002.

İl genelinde kaba yem üretimindeki dağılım incelendiğinde; kaba yem ihtiyacının büyük bir oranı çayır-meralardan elde edilen ot olup, bu oran %72,45’lik paya sahiptir. İkinci sıradaki kaba yem kaynağı ise %23,65 oranında tahıllar ve fiğ’ den elde edilen samandan karşılanmaktadır. Kaliteli kaba yem üretimi açısından bakıldığında ise İl’de yem bitkileri üretiminin yetersiz kaldığı görülmektedir. İl’de üretilen yem bitkileri, toplam kaba yem içerisindeki payı %3,90’dır. Bunun içerisinde korunga %2.70, fiğ %1.10, yonca ve mısır silajı ise %0.1’lik paya sahiptir (Tablo 53).

Hayvan beslemede saman, esasında dolgu maddesi olarak kullanılması gerekirken ana besin maddesi olarak kullanılmaktadır. Kayda değer bir besleme yetisine sahip olmayan samanın yerini yem bitkileri almalıdır. Samanın kullanılmaması ile oluşacak kaliteli kaba yem açığının ve hayvan ırkının gelişmesi ile daha da çok ihtiyaç duyulacak olan miktarın karşılanabilmesi, ancak kaliteli kaba yem kaynaklarının geliştirilmesi ile mümkündür

Tablo 53. Ardahan İli Kaba Yem Üretiminin Dağılımı (%)

Kaba Yem

Çayır-Mera (Kuru Ot)

Yem Bitkileri (Kuru Ot)

Saman

Toplam

Oran (%)

72,45

3,90

23,65

100

Kaynak: Ardahan Tarım İl Müdürlüğü, 2002.

İl genelinde son on yıllık hayvan yapısı ve sayılarının değişimi (Bkz. Grafik 23 -24) izlendiğinde; küçükbaş hayvan ve yerli sığır populasyonunda azalma, kültür ırkı ve kültür ırkı melezi sığır populasyonunda da önemli bir artış olduğu görülmektedir. Gelecek yıllarda bu değişimin, daha hızlı olacağı ön görülmektedir. Sığır sayısında meydana gelen azalış, bir ölçüde yüksek verimli genotiplerin payındaki artışa bağlanabilirse de, küçükbaş için böyle bir iddiada bulunmak mümkün değildir. Bu durum dikkate alındığında yetiştiricilerin, başta yem ve finansman kaynakları olmak üzere yüksek girdi maliyeti ve örgütsüz üretim ve pazarlama yapısı nedeniyle, piyasada oluşan düşük ürün fiyatları yüzünden, üretimden uzaklaştıkları ve damızlık hayvanlarını dahi mezbahaya sevk ettikleri söylenebilir.

Ardahan İl’i 2002 yılı kaba yem ihtiyacı ; Mevcut hayvan varlığı BBHB (Büyükbaş hayvan birimi; kültür ırkı sığır 1, melez 0.75, yerli 0.50, manda 0.80, koyun 0.10, keçi 0.08 olarak alınmıştır) cinsinden toplam 165.112’dir. Bir BBHB 500 kg canlı ağırlıkta kabul edilmekte olup, bununda canlı ağırlığının %2,5’i kadar kaba yem tüketimi bulunmaktadır. Buna göre bir BBHB yıllık kaba yem tüketimi 4.563 kg olup, İl geneli 2002 yılı kaba yem ihtiyacı; 753.406 kg olduğu anlaşılmaktadır.

Tablo 52’de görüldüğü üzere, 2002 yılında İl genelinde üretilen kaba yem miktarı; 869.347 ton’ dur. Buradan ihtiyaç fazlası görülen 115.941 ton kaba yemin çoğunluğu çayır otu olmak üzere Karadeniz Bölgesi’ne pazarlanmaktadır.

Kaba yem üretiminde en büyük paya sahip olan çayır-meralardan; çayır otu %33,10’luk (287.820 ton) paya ve mera ise %39,40’lık (342.171 ton) paya sahiptir.

Ardahan İl’inde hayvanlar yıllar itibariyle ortalama 6-7 ay içeride, 5-6 ay ise merada beslenmektedir. Merada besleme süresi içerisinde hayvanların semiz oldukları ve sağlıklı bir besleme yaşadıklarını, kışın ise hayvanların son derece zayıf ve sağlıksız bir şekilde meraya çıktığını görmekteyiz. Buradan şu sonuç ortaya çıkmaktadır; meradan üretilen kaba yem ile hayvanların yeterli bir şekilde beslendiği, ancak kışın fazla gibi gözüken çayır otunun İl dışına pazarlanması ve oluşan açığın saman yedirilerek kapatılması ile hayvanların zayıf ve sağlıksız bir şekilde ilkbahara çıkmasına neden olmaktadır. İl’de bu durum, yetersiz ve dengesiz besleme sonucu ortaya çıkan; yavru atma (abort), zayıf ve cılız yavru doğumları, doğumdan sonra yeniden gebe kalma süresinin 3-5 ay kadar uzaması, ilkbaharda yapılan aşılarda yetersiz bağışıklığın oluşması, bu süreçte çeşitli metabolizma hastalıklarının artması gibi bir çok sonuçtan da rahatlıkla anlaşılabilmektedir.

Yukarıda belirtildiği üzere İl’de her ne kadar kaba yem üretimi fazla görülüyorsa da saman tüketiminin de büyük pay sahip olduğu hayvan bakım ve beslemede, gelenekselliğin hakim olduğu aşikardır. Hayvan verim ve ırkının giderek iyiye doğru gittiği bir süreçte saman ile hayvan beslemenin terk edilerek bunun yerine kaliteli kaba yemin kullanılması gerekmektedir. Bununla verimin ve beraberinde üretimin daha da arttırılarak, hayvancılığın ve hayvansal üretimin sürdürebilirliği sağlanmış olacaktır.

Tablo 54. Ardahan İli Hayvan Besleme Periyotları ve Kaba Yem İhtiyacı (Ton)

İl’de Toplam Kaba Yem Üretimi

869.347

Yıllık Kaba Yem İhtiyacı

753.406

İl’de Mera Kullanım Süresi (ortalama)

1 Mayıs – 30 Eylül

Kaba Yem Mera Üretim Miktarı

342.171

Mera Süresi İçerisinde İhtiyaç Duyulan Kaba Yem Miktarı

313.919

Mera Üretim Fazlalığı

28.252

İl’de Kışın Besleme Süresi (ortalama)

1 Ekim – 1 Mayıs

Kışın Beslemede İhtiyaç Duyulan Kaba Yem Miktarı

439.487

İl Dışına Pazarlanan Çayır Otu

115.941

 

İl’de Kışın Kullanılan Kaba Yemler ve Miktarı

 

Çayır (Kuru Ot)

171.879

Yem Bitkileri (Kuru Ot-Silaj)

33.721

Saman

205.635

Toplam

411.235

Kışın Beslemede Kaba Yemde Oluşan Açık Miktarı

28.252

Ardahan İl’inde hayvan beslemede kesif yem kullanım oranı çok azdır. Hayvan beslemede kışın genel manada yetersiz ve dengesiz besleme olduğu ortaya çıkmaktadır.

Kaynak: Ardahan Tarım İl Müdürlüğü, 2002.

Ayrıca İl’de önemli bir sorun da, kaba yemin stoklama şartlarının yetersizliğidir. Özellikle kışın kaba yemlerde küflenme, çürüme ve buzlanma görülmektedir. Buda yemin kalitesinde bozulma ve hayvanlarda önemli sağlık sorunlarına neden olmaktadır. Kaliteli kaba yemin sağlıklı saklama koşulu, hasat sonrası balya yapmak ve sundurmada stoklamadır. Bunun neticesinde İl’de kurulacak balyalama sistemi ve kaba yem pazarı, beraberinde üretimin arttırılmasını sağlayacağı gibi istihdama yönelik bir sektör de olmuş olacaktır.